AFRIKA ŞİİRLERİ

AFRIKA Konulu Şiirler - afrika Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "afrika" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "afrika" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. afrika Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


393		ASKİNA ESKİYA Gördügüm bir cift yürek vardi Biri senin digeri benim. Uzaklardan gelisim zor olsada Biliyordum ki güzel seyler olacakti. Sana demistim; Sonu kederde olsa, Sonu zulümde olsa, Sonu gözyasida olsa, Sonu ölümde olsa Sana gelmek istiyorum. Ve geldim iste burdayim. Bembeyaz karlarla kaplİ dag yamaclarinda sen Ve yakinindayim artik ben. Yillarca beni gölge gibi takip eden, Kanimda dolasan sevda sensin biliyorum. ........... devamı >> Elif Ayan


394		FİKRİM Herşeyden evvel ben aciz bir kulum. Müslümanım,aşığıyım Rabbimin. Hazreti Peygamberin yoludur yolum, Salat,selam O'na,kölesiyim Sahibimin. Ebubekir Efendim almış nur-u Peygamber, O'ndan geliyor altın halka,nurlu çember. Saadat-î Kirâm,kokusu misk-u amber, Mübarek elleridir uzandığı yer elimin. Gavs-î Sâni ki şeyhim,biricik kurtarıcım. Bana yol gösterip elimi tutan baş tâcım. Sıkıntıya düştüğümde himmettir ilâcım. Varisi Rasulullah,sultanıdır âlemin. ........... devamı >> Osman Emir Şenel


395		PERDENİN KENARINDA Perdenin Kenarında perdenin kenarına iliştirdiğin kıstırılmışlık sanki bu sokaklar benim değil kangren uykusuz ışıklar aldatmasın seni şair bu akşam bitmiştir hayat yıllar yılı aldandığın o gri sarnıcı bulutların o laciverdi delen mahveden beyaz sessizlik ele vermiştir kendini kalmamıştır tutunacak bir karanlık ışıklar suç ortağımız ışıklar yaşamak için muhtaç suçlarımıza ışıklar makyajlardı şehri bir kuşlar kanmazdı bu soytarılığa bir de karanlığın zehrini içen saatler evler intihar eder kimseler bilmezdi ölüm korkusu kapana kısılmış sabahlara seslenirdi kem gözler aşkımıza bakardı ........... devamı >> Kağan İşçen


396		ZAVALLI ÇOCUKLAR! “Köleliğin 2003 yılında yasaklandığı Orta Afrika ülkelerinden Nijer'de, çocuklar küçük yaşlarda kaçırılıp köle olarak satılmasınlar diye, yüz derileri kızgın bıçaklarla kesilerek işaretleniyor.” Köleliğin, 2003 yılında yasaklanması, Bir çözüm olarak elbette yetmiyor ve yetmeyecekte! Bu insanlar, insan gibi yaşamaya, asırlarca hasret! Bu insanlar ne hazindi ki, en modern köleliğin, Günümüzde, yeryüzü temsilcileri olarak, Yaşamak zorunda bırakılıyorlar. Rahmetin temsilcisine ve en son peygambere, ........... devamı >> Mustafa Cilasun


397		YANIŞ VE YAKIŞ -A- “Asya’nın Susmayan İslam Bülbülü Filozof Şair Muhammed İkbal’in Aziz Ruhuna İthafen” Dünya ateş çemberi başlasın sende yakış, İslam alemi kangölü kılıcına çakış, Ortadoğu yürek kanıyla boyar fezanı, Kürek mahkumu Coni susturur mu ezanı? Nemelazımcılar gayesiz her şeyden uzak, Bekle yakında sana da kuracaklar tuzak, Sen gayesiz değilsin gezemezsin avare, Irak’ta çoluk çocuk yürekler pare pare, ........... devamı >> Tarık Torun


398		SANA YAKLAŞİYORUM ADIM ADIM Sana yaklaşıyorum adım,adım Seni tanıdım Seni anladım Anlatamadım. Kitle,kitle koşarak aydınlığına Mutluluğu yığın,yığın ortaklaşmak İmkanları hakça paylaşmak için Sana yaklaşıyorum adım,adım Sana yaklaşacağım Yolunda engel tanımadım Tanımayacağım. Bir,bir engelleri aşacağım. İş çarkının dişlileri eziyorsa birilerini Dövülen sırtlarda iz bırakıyorsa darbeler Çığlıklar arşa yükseliyorsa Maşalar tetik çekiyorsa çıkar çarkı için Düşünen kafalara düşmanlık başlamışsa Ve bir kör balta baltalıyorsa zamanı Ve gençler şehit oluyorsa gözünü kırpmadan Sen bir tutku olarak kaldıkça gönüllerde ........... devamı >> Şair Yusuf Değirmenci


399		ŞAİR EN ÇOK ZENCİYE BENZİYOR Şiir bahçesinde esiyor yine esin rüzgarları.Kırılıyor en ince yerinden gül dalları.İnciniyor bülbülün ince dudakları.Öpmelerinden geriye bir yığın tarumar kalıyor.Ahhhh gül endamları yerlerde kan ağlıyor. Yeryüzü sularını ince çizgiler halinde yaralarından süzüyor.Bir sancı halinde yayılıyor vadiler boyunca nehirler.Çocuklar suların debisinde boğuluyor.Yüreğini yırtıyor çakıl taşlarının en keskin uçlarıyla anneler. Bir yürek kanayışı denizin kıyısına varıyor.Gün batımı vaktinde hayat kan kızılı bir manzara oluyor. Mor renkli kıyılar zambakların yalnızlığına dönüşüyor. Bir kız kızgın taşlarla oynuyor.Elleri yanık buğday tarlaları gibi cehennem kokuyor.Küçük kız bir yüce gönüllülük gösterip dünyanın taşlarını yerinden oynatıyor.Elleriyle ateşten duvarları yıkıp şiirsel duvarlar örüyor.Gül bahçesinde sarmaşıklar mısra mısra imge kokuyor. Şair kanadında bir kuş kızın saçlarına konuyor.İkisi beraber hüzzam tadında bir şarkı dillendiriyor. Yaşlı ve olgun bir karga şiirin tam ortasına pisliyor.Dışkı kokuyor günün en verimli saatleri. Bütün gün karga kanadında ölgün düşler masmavi gökyüzünde dolaşıyor.Şiir kaçacak yer arıyor.Şair şiirini bir karganın pençeleriyle yakalıyor.Ölüme dair dizeler dünyanın kırılgan yerlerinden akıyor.Sokaklarda cinayet işleniyor.Bir savaş Fırat nehrinin kıyılarında ansızın ortaya çıkıyor.Çünkü bu nehrin adı bütün sözlüklerde kan ağlıyor. Sağır ve dilsiz bir barış Mezopotamya’da kol geziyor. Şair düşleriyle yetiniyor.Dişlerinin arasında tok sözler bir mine gibi akıyor. Gülümseyişlerinden şiirsel ışıltılar dökülüyor.Şairler ağız tadında bir hayatı kelimelerin tat veren kıvamında yaşıyor.Düş denizinde peynir gemilerini yürütüyor.Şair gönül tokluğunda bir Afrikalı gibi yaşıyor. Afrika çiçeklerini yürek obasına dikiyor. Şair en çok zenciye benziyor. Gün batımı kızıllığında deniz yüzünün derisini yüzüyor.Martılar çığlıklar halinde denizin mavi gözlerine saldırıyor.Kan ağlıyor deniz.Dalga dalga yayılıyor acı.İnsanlar acılara boğuluyor.Anneler bir balık gibi çırpınıyor.Kızlar ve oğlanlar bir şairin dizeleriyle güneşin altın ışıkları altında can veriyor.Çünkü şair en çok zenciye benziyor.Beyaz tenli insanları göz yaşlarının sularına katıyor.Onları düş denizine sürüklüyor.Onları kum görmüş su görmemiş bir insanın özlemiyle yakarken denizin serin sularında atıp boğuyor. Şair zenci dolu bir hapishaneye benziyor.Ne yaşıyor ne de ölebiliyor.Hep karanlığa mahkum oluyor. ........... devamı >> Osman Demircan


400		FARKINDA MISIN? İnsanlar yoksul, çocuklar aç. İnanın bir lokma ekmeğe muhtaç. Yalvarırcasına bakıyor bize, Kocaman açılmış simsiyah gözleriyle. Farkında mıyız bu sessiz çığlığın? Farkında mıyız inleyen dudakların? Kuruyan, çatlamış, mecalsiz ellerin. Dokunsan düşecekmiş gibi duran, Bir deri bir kemik kalan bedenin, Titreyen incecik bacakların. İçecek bir damla suyu yok, Susuzluktan çatlamış toprak. ........... devamı >> Hatice Kübra Tığlı

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 70 75

Sonraki Sayfa >>