Affet, Sevdim Tesadüf müydü aramadan bulmak
Yoksa bulduğumuz kişide mi arıyorduk aşkı?
Boş verdim
Ben alıştım da, seni bu kadar çok sevmeme
Omuzlarımdaki melekler şaştı
Ve bir bilsen, yokluğunda ne uykularım kaçtı...
Kenar mahallenin fakir sokağında,
oyuncakları kırıldı diye annesinden dayak yemiş
masum bir çocuğun
Gözyaşlarını biriktirdim sana...
Gidersen ağlarım belki
Ama sen hep gül
Gözlerindeki güneş batmasın yeter ki...
Tabiata inat,
Hiçbir çiçeğe benzemeyen bakışların her an beynime kazılır.
Söylesene, sen şiir olmuşken, sana şiir mi yazılır...
Mecnundan nasihat aldı yüreğim
Ferhattan kuvvet
Seni bu şiir rahatsız ettiyse, ne olur beni affet... |
| |
Korkmaz Bıçkın |
| |
|
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Affet, Sevdim adlı şiirde hata varsa lütfen buraya tıklayarak bize bildiriniz.. |
| |
|
| |
|
|