ruhun şâd olsun mekanın cennet, müniş ablam! iyi ki tanıdım sizi, sevginin gülen yüzü...


münevver şenol ablama…



-I-

adın anamın adı
uzat elin öpeyim ana yadigârımsın
sen münevver kadın, anamla andığımsın

adını her anıştı sulu sepken bereket
yağar inceden ince birikir ana sıcağı
arınır yıkanır kirpiğimin ucunda
öksüzlüğüme memleket gülüşü
sıcaklığı güllere düşünce

-II-

adı münevver şenol sevginin gülen yüzü
adı gibi güzel inatçı çerkez kızı

mayalandıkça hayat yürek olgunlaşıyor
hazan mevsimlerinde sevi bahar oluyor

yıllar yılı büyütmüş kahır çiçeklerini
öğütmüş sevilerle yürek harman yeri

ama dizde derman bırakmaz hayatın bedeli

-III-

ruhu boran tipi kar
belleğinden tufanlar var
çatır çatır çatlasa etmez yine intizar

kanatır zaman zaman güne çıkan çileler
o iyi bir otacı, sağar ruhu yeniler
kalem tutarken eli, diliyle bade süzer

inadına bir kahkaha ve okkalı bir küfür
silip süpürür geçer anasına dünyanın
vız gelir tırıs gider sevdaya yürür

adı münevver şenol sevginin gülen yüzü
mevsim mevsim ömrün, hem baharı hem güzü
o seven bir eş, ana
evlatlar ayrı bir sızı
helalim dediğine sitemler dizi dizi.

mazi mi? ...sormayın! bilirim, ince sızı
güzelliği doyumsuz o şirin çerkez kızı...

bakmayın yaşına, çocuk ruhlu o peri
karışır bülbül sese serçe titremeleri

-IV-

atlas kumaştan bahar renkli libası
o gönlümün yunus’u, dost elimin en hası,
candaki can kafesi asilliğin adresi...

gelmedim yüz yüze... sesini duymadım
sanal denen mehlede özüm ile derledim
saygı sevgi... bitimsiz duygular serimde
gönlümün kardeleni, bahar yüzümde

adı münevver şenol sevginin gülen yüzü
o inatçı bir bahar, güllerin kırmızısı
onu çok seviyorum,, mısralar dizi dizi
o ruhumu okşayan sevginin saran yüzü

Refika Doğan

26.11.2008/Antalya