---

Bu şiirin hikayesi:

ACI TÜTÜNDEN ÇEKTİKLERİM Astıma yakalandığımda yıl 1980,mevsim ilkbahar,bulunduğum yer Muğla idi.Hayatımda hiç sigara içmedim ama eşim günde iki paketi deviriyordu..Çalıştığım vergi dairesinde havalandırma yoktu.İki tane penceresi vardı,lakin ikisi de tavanda idi.Sinema salonundan bozma bir yerdi.Senede bir kere açılıp kapanıyordu..25 çalışan idik,benden başka herkes sigara içiyordu.Ayrıca,gelip giden vatandaşlar da cabası.İlgili doktora gittiğimde,Ankara ya gitmem gerektiğini söylüyordu ısrarla.O zaman bizim de tayinimiz Ankara ya çıkmıştı.Sık sık 'Astım Krizine 'giriyordum.Defalarca ölümün ince çizgisine gidip geldiğim anlar oldu.Dayanamaz olduğumda hastaneye yattım.Doktor bronşlarımı temizledi bir aletle.O zamanlar aletler günümüze göre fazla gelişmiş değildi,.ameliyattan daha zor bir işlemdi.Doktor bana; Bir iğne deliği kadar yer kalmış.nasıl nefes alıyordun,çok sigara içen 80 yaşında erkek hastanın ciğerleri gibi dedi. Bu da gösteriyor ki sigara içmesek te, içilen ortamda yaşamak zorunda kalanlar, içenden daha çok zarar görüyor. Şimdi nasıl mıyım,eski krizler kalmadı ama daha da kötüsü meme kanserinden sol göğsüm alındı.Tüm bunlara rağmen mutluyum,huzurluyum çünkü şen kahkahalarım var.Hayata umutla bakıyorum. Münevver Erilmez