I

Gece yolcularıyız
asfalt
kenar mahalle zifirisi

dünya
kimsenin oturmadığı
perili ev

- terkederken
kırık -




II

ne olur
tutunsa
uçuruma
toz zerresi; dünya kadar küçük?


çınlasa diplerde
peri şarkısı

köstebek şaşkınlığı
çöküntülerde


yılan kıvrımı
fiyakası

olmasa










III


hangi coşkuyu ansak kanamıyor

kanmıyor
geri dönüşler
kusmuğuna
ayaklarımızın

gece yolcularıyız

ütopya

kirli



IV


kıyı kahvesindeyiz
soğuk...

Molasında martı çığlıkları


sandalyelerde
kuramsal çiy

gece,
soğuğa sarılmış
bildik üşümelerde

(çiçekler bile)

türleşmiş
yabancı

gece
kendi yolculuğuna









V

a)
gece yolcularıyız
kırılmış düş yığını
karanlık


masalında unutulmuş bir peri
ellerini arıyor
kendi halinde


(taşısak ellerini... Tutunsa; evi bir dünya)

b)

ne güzel sevmeydi ışık

ondadır
şimdi


VI


gece yolcularıyız
öfke, çürük düş kokusu

ağlamaklı bir zamana gizlenmiş

peri

elleri acımış arka bahçede
- ki elma ağaçlarıydı dokunduğu -

biz işte ona yanmıştık; dalsızlığına elma ağaçlarının

(kırılmış zamanlardı yer
bilmediğiniz
öfkenizde)