Sustu kalemim aylar var ki
Ne şiirler yazmak geldi sana
Tutuldu kaldı her sözcük dilimde
Sen gittin ya güzelim… sustu şiirlerim
Boynu bükük, öksüz kalan ilhamlarda
Dizeler… ezilmiş duygulara hapis gözlerde
Konuşmak gelmedi bir türlü … sürgün gecelerde
Aylar sonra… patlayan bir volkan gibi
Susan düşüncelerim, yeniden canlandı
Dizelerim… nefes almaya başladı

İnci gözlü, sürgün aşkım;
Kayan yıldızlarda, yürek seni arayınca
Bu beden sensizlikte, kaos içinde kalınca
Hayal dünyamın, pembe sisi dağılınca
Neylesin gönül… viraneler içinde kalınca
Aşk azabını… gözden yüreğe havale edince

İnci gözlüm
Bu şehir yabancı bana, sen yokken
İnsanlar benden uzak… sesler suskun
Yarınlar, kör kuyuya inmek gibi belirsiz
Fırtınalar içinde kalmış yaprak gibi savunmasız
Yakılmış, sararmış, silik defterler arasında kalmış
Olsa da… yine de… inatçı, yorgun bedenimle
……….. aşkın kırıntılarıyla yaşamak var ya
……………….nasıldır bilemezsin … bilemezsin, bu yürek kadar

Cengiz ÇETİK-08/08/2011- Finike