12 YAŞINDA İNTİHAR EDEN MARIANNET AMPER İÇİN

“Yeni ayakkabılar,
bir çanta ve annemle babama iş isterdim” yazmış, Mariannet Amper
intihar etmeden önce

Gizli kanatlarıyla meleklere benzeyen
çocuklar doğar dört bir yanda her sabah, her akşam ve her an
çocuklar doğar dört bir yanda birbirine benzemeyen
Ve sen Mariannet
“Babamın işi yok, annem sadece çamaşır yıkama işi buluyor.” derken,

Daha da bir batıyordu görünmez kanatların
ama bunu sen bilmiyordun

Sen doğduğunda komşu evlerde açlık vardı, yoksulluk ve sefalet
tıpkı, sizin eve benzeyen
Ve bir aşağı sokakta
açlığın, yoksulluğun ve sefaletin rüzgarı dolaşıyordu odalarda

Görünmez kanatlarınla uçmaya hazırlanırken
bunu da bilmiyordun

“Okulumu bitirebilmek ve en çok da
yeni bir bisiklet satın almak isterdim.” diye, yazdığında
inşaat işçisi baban, çoktan dayamıştı işsizler duvarının nemli tuğlalarına sırtını
Ve senin hayallerinden habersizdi

Yoksulluk, salgın bir hastalık gibi sararken kenti, mutluluktan değil
ölümün o sıcak nefesi tenine değdiğinde
görünür olacaktı kanatların

Ve sen işte o zaman gökyüzüne yükseleceksin
ayaklarında yeni pabuçların ve bisiklete binmişken
Sırtında çantan